Edonola

Un rincón que no tiene ni pies ni cabeza
En la red desde el 04/04/2007, es decir, 1255 días colgados

Euskara
Castellano


Versión móvil Versión móvil
RSS Feeds RSS


Buenas noches Incaut@ desconocid@



Recordar

Crea una cuenta

Topegas

In memoriam

Lola

Si tienes alguna queja sobre la web, díselo a Lola

PuntuEus

¡A favor del dominio .eus! Tu adhesión en la asociación PuntuEus

Megaencuesta 2010

1) ¿Cuál es la sección que más te gusta?

Biotekila

Aquí Koldotxu nos cuenta cómo ve el mundo, su vida, reflexiones, etc.

Diario de un desastre con patas

Koldotxu Koldotxu

Textos 193 | Respuestas 35 | Consultas 32 | RSS | Twitter

Querido diario,
No me es fácil hablar de mí. Se supone que aquí cuento cosas sobre mí pero al final cuento alguna cosa marginal. Es irónico que no sea ni el protagonista de mi propio diario. Y eso que tendría mucho que contar, mucho que soltar, mucho con lo que ayudar y mucho con lo que ser ayudado. Soy tan desastre que ni eso hago por mí. Supongo que será que no me creo con el derecho a esperar que los demás me hagan un hueco en sus vidas o que mis cosas no dejan de ser cosas sin importancia comparadas con las de los demás. Sería como quejarme de que llueve donde estoy a alguien que está en un lugar con sequía. Y porque, al final, todo es entre mi dios particular y yo.
Sin embargo, ¿para qué quejarme o contárselo a alguien? Eso no arregla nada. Mejor graparlo todo y llamarlo mal tiempo, porque al final soluciono todo. Además, en esta era de las redes sociales no existe control de la información, cualquiera puede saberlo todo sobre ti o personas que no quieres pueden recibir información sobre ti. Mejor graparlo todo y llamarlo mal tiempo. Al menos siempre me quedará esta casa, para escribir mis cosas buenas y malas en soledad.


Hasta escribir las próximas líneas.


Deskalabru hankadun baten egunerokoa

Eguneroko maitea,
Niri buruz hitz egitea ez zait errez egiten. Hamen niri buruzko kontuak botatzen ditudala suposatzen da baina azkenean bazterreko gauzak kontatzen ditut. Ezta nire egunerokoaren protagonista ez izatea ironikoa da. Eta hori asko kontatzeko eduki dezakedala, askatzeko asko, asko laguntzeko eta asko lagundua izateko. Horren deskalabrua naiz ezen ezta hori ez dudala nigatik egiten. Besteek euren bizitzetan txoko bat egitea itxaroteko eskubidea ez dudala dela suposatzen dut edo nire gauzak garrantzibakoak direla besteenekin konparatuta. Lehortean dagoen leku batean dagoen bati nagoen lekuan euria egiten duela kexatzea bezala izango litzateke. Eta, azkenean, dena nire jainko partikular eta nire artean dagoelako.
Hala ere, zertarako kexatu edo norbaiti kontatu? Horrek ez du ezer konpontzen. Hobeto grapatu eta eguraldi txarra deitu, azkenean dena konpontzen baitut. Gainera, sare-sozialen garai honetan informazioaren kontrola ez da existitzen, edonor zeutaz dena jakin dezake eta nahi ez duzun pertsonek zuri buruzko informazioa jaso dezakete. Hobeto grapatu eta eguraldi txarra deitu. Behintzat beti etxe hau geldituko zait, bakardadean nire gauza onak eta txarrak idazteko.


Hurrengo lerroak idatzi arte.

_____
Nola? Edonola!

Tema Biotekila | Comentarios 0 | 31/01/2010 - 12:41 (7 meses)

< La letra pequeña de los Oscar Diario de un desastre con patas >

Comentarios Da tu opinión

Nombre Nombre
Escribe tu texto Escribe tu comentario
Introduce el texto que ven en la imagen (para asegurar que eres una persona humana) balidazioa validacion

Condiciones de uso, Privacidad y esas cosas
2007-2010 cc-by La Redacción (koldotxu@gmail.com)
Basado en BORDA 0.4 (Ramona) | set de iconos Silk hecho por Mark James